zondag 7 juni 2015

Ontwikkeling waar blijf je?

Bij Siem wordt elk jaar een ontwikkelingsonderzoek uitgevoerd. Die wordt gebruikt om Siem zijn ontwikkeling in kaart te brengen. Na het onderzoek worden nieuwe ontwikkeldoelen geformuleerd voor in zijn persoonlijk plan. Gedurende het jaar dat erop volgt wordt er gewerkt aan die persoonlijke doelen waarna weer een ontwikkelingsonderzoek afgenomen wordt en de doelen bijgesteld worden. Dit is nu 5 jaar achter elkaar gedaan.

Siem ging daarbij elk jaar minimaal vooruit. Zat hij 5 jaar geleden (het eerste meetpunt) op een ontwikkelingsleeftijd van 13 maanden was dat vorig jaar gegroeid naar 16 maanden. In 4 jaar tijd dus een groei van 3 maanden. En ook al wisten we dat het maar een onderzoek was en dat alles wat Siem in de praktijk laat zien zoveel meer zegt… Toch was het elke keer een flinke teleurstelling.

Ik denk al een paar jaar dat Siem meer begrijpt dan hij laat zien. Vorig jaar liet Siem dat steeds beter merken en begonnen ook mensen om ons heen dat te zien. Vooral vorig jaar viel het dan ook zo tegen dat hij maar weer 1 maand gegroeid was ten opzichte van het jaar daarvoor. En ja, de speltherapeute had heel erg haar best gedaan om in het verslag de nadruk te leggen op de groei die hij wel had doorgemaakt, maar niet direct zichtbaar was in de cijfertjes. Maar toch, de eindresultaten stonden er keihard onderaan en die kwamen binnen. Teleurstelling en verdriet namen de overhand van de trots die we eerst voelden.

Vorig jaar nam ik me dan ook voor om dat “stomme” onderzoek los te laten en alleen nog te kijken naar wat Siem ons gedurende het hele jaar in de praktijk laat zien. Dit lukte, en wat hebben we genoten van alle ontwikkelingen die hij doorgemaakt heeft!

Maar goed, nu stond dat ontwikkelingsonderzoek wel weer voor de deur… Het los laten lukte me in de aanloop naar het onderzoek best goed. Ok√©, de avond van tevoren lag hij extra vroeg in bed en voor hij in de bus stapte kreeg hij een extra dikke kus van mij, maar verder was ik er niet veel mee bezig.

’s Middags kwam Siem weer thuis en zat er een grote envelop in zijn tas. Het onderzoek was meteen op papier gezet en meegegeven. Toch maar snel opengemaakt… En wauw! Hij was in 1 jaar 4 maanden gegroeid! Zeker vergeleken met de eerdere onderzoeken een hele mooi groei. Ik was opgelucht dat hij had kunnen laten zien dat hij inderdaad (ten opzichte van zichzelf) gegroeid was.

Maar was ik nu dan ook euforisch en buitenzinnig van vreugde? Heb ik de vlag uitgehangen, zijn we rechtstreeks naar een restaurant gereden of hebben we grote cadeaus voor hem gekocht? Nee, geen van allen…
Toch jammer dat ik vorig jaar met mezelf afgesproken heb niet meer (te) veel waarde aan de uitslag te hechten! ;-)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten