zaterdag 21 februari 2015

Missen

En dan zit je in het zonnetje met een ski aan elke voet op een Oostenrijkse berg…

Wij zijn met vrienden vertrokken voor 5 dagen wintersport. De jongens zijn thuis en opa en oma passen op. We hebben het heerlijk met super weer, mooie pistes, lekker eten en drinken en fijn gezelschap. Af en toe een appje of telefoontje naar huis, maar veel aan ze denken doen we niet. Het enige moment dat we ons zorgen maken over het thuisfront is als we van Jorrit het berichtje krijgen: “Het gaat hier prima, ik heb alles onder controle!”

We genieten met volle teugen en laden weer helemaal op. De dagen vorderen en het missen wordt ietsje groter. Ik denk regelmatig aan Jorrit en af en toe aan Siem. Dat knaagt aan mij en daar denk ik over na. Hoe komt het dat Jorrit vaker door mijn hoofd schiet dan Siem? Is dat omdat Siem gewoon doorgaat met zijn dagelijkse invulling (elke dag met de bus naar het KDC) en Jorrit van alles speciaals met opa en oma meemaakt? Of omdat we kinderen “zoals Jorrit” hier tegenkomen en Siem hier in de sneeuw helemaal niks zou kunnen?

Ach, een ding is zeker… Als ik mijn knagende gevoel met Ralph deel en zijn reactie “Ik mis ze allebei niet!” is, verdwijnt mijn gevoel als sneeuw voor de zon! Op naar de gl├╝hwein! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten